مقدمه ای بر این وبلاگ

سلام بر شما دوست عزیز.

مهاجرت به نظر من یکی از سخت ترین کارهاییه که ممکنه تو زندگی آدم پیش بیاد و از عهدش “درست” بر اومدن، برنامه ریزی دراز مدت و سرمایه گزاری مالی، عاطفی و زمانی زیادی میخواد. مخاطب من در این وبلاگ دندانپزشکانی نیستند که به این دلیل میخوان از ایران خارج بشن که ایران جای بدیه! یعنی انگیزه دیگه ای جز فرار از وضعیت کنونی ندارن. بدون هیچ Ø´Ú© و تردیدی میگم که اگه فقط بدلیل وضعیت کنونی ایران قصد مهاجرت به آمریکا رو دارین، مطمئن باشین که پشیمان خواهین شد. دلیلش هم اینه که بعد از اینکه مهاجرت کردین، خواهید دید که چیزی که بدست آوردین، اصلاً با سرمایه گذاری که انجام دادین، تناسب نداره. من در اینجا مخاطبم کسانی هستند که با هدفی دیگه میخوان مهاجرت کنن. این هدف میتونه پیشرفت علم، خانوادگی و شخصي يا مالي باشه. بهر حال از اونجا كه تصميم بزرگ و پروژه سنگين و پيچيده اي هست، برنامه ریزی درست و جامع و كاملي ميخواد تا بشه از عهده اون درست و با حداقل هزينه مالي، عاطفي و زماني بر آمد.

در کنار این وبلاگ، گروهی در فیسبوک ایجاد شده با عنوان دندونر با آدرس زیر:

/www.facebook.com/groups/161129003898274

اکثریت کسانی که مانند شما به مهاجرت و تحصيل در حيطه دندانپزشكي فکر میکنند، در این گروه عضویت دارند و عده زیادی از آنها راهی که شما در اون پا گذاشته ايد رو طی کرده اند یا مشغول طی کردن آن هستند. توصیه میکنم از آن گروه حداکثر استفاده را با پرسیدن سوالهاتون بکنین. این وبلاگ بیشتر جنبه رفرنس دارد و برای پاسخگویی به سوالات موردي شما طراحی نشده.
دسترسی به محتویات این وبلاگ برای همه آزاد و رایگان است. تنها خرج استفاده از اون، يك دقيقه زمان شما براي گذاشتن يك ريويوي پنج ستاره بدون محتوا در صفحه كلينيك ما اينجاست:  

/plus.google.com/+FusionChildrensDentistryandOrthodonticsDallas/about 

ارادت

حسام

9313314745

فرض کنید که بناست در عرض سال آینده به آمریکا مهاجرت کنید. در اینجا میخوام کارهایی رو که باید قبل از مهاجرت و بلافاصله بعد از مهاجرت انجام بدین، لیست کنم:

-مدارکتون رو از ارگانهای مربوطه دریافت کنید. این مدارک شامل ریز نمرات دوره پیش دانشگاهی، دیپلم، ریز نمرات دانشگاه، مدرک دکترا یا تخصص و اگه طرح رفتین یا پروانه مطب دارین، اونها هم بهمچنین.

-مدارکتون رو ترجمه رسمی بکنید.

-اصل مدارک (کپی رنگی قبول نیست!!) بهمراه اصل ترجمه بهمراه کپی اصل و ترجمه رو با پست قابل رد گیری برای ECE – www.ece.org  ارسال کنین. توجه کنید که درخواست ارزشیابی مدل “Course by Course ” بکنین حتماً. بورد این رو از شما نمیخواد، ولی هر دانشکده ای که اقدام کنین، ازتون این رو خواهد خواست. حتماً  درخواست بدین  ECE  مدارکتون رو سفارشی (courier) به شما برگردونه. توصیه هم میکنم که آدرس برگشت رو یک آدرس تو آمریکا بدین که اونا نخوان به ایران اصل مدارک شما رو پست کنن. کل زندگیتون همون مدارکه. صد دلار دویست دلار بیشتر خرج کردن ارزششو داره.

جدیدا بعضی از موسسات و دانشکده ها مثل USC، ارزشیابی WES رو هم قبول دارند. مزیت این ارزشیابی نسبت به ای سی ای این هست که WES بالای شانزده رو A حساب میکنه و ای سی ای بالای هفده رو. مسلما معدل بالا یکی از قویترین آیتمهای رزومه بحساب میاد.

از طرفی ولی، بورد و بعضی دانشکده ها، ارزشیابی WES رو قبول ندارند. برای همین مدارک رو اول ارزشیابی ای سی ای و بعد ارزشیابی  WES کنین و هر دو رو در اختیار داشته باشین تا جایی که میشد از WES و جایی که نشد، از ای سی ای استفاده کنین.

وقتی مدارکتون رو میفرستین، باید برای ECE مشخص کنین که دوست دارین ارزشیابی مدارکتون به چه دانشکده هایی فرستاده بشه. توصیه من اینه که به ECE سفارش بدین که ارزشیابی ها رو به آدرس خودتون بفرسته. اینجوری ECE ارزشیابی ها رو تو پاکت لاک و مهر دار برای شما میفرسته و شما فقط کافیه که پاکت مربوطه رو با بقیه مدارکی که برای دانشکده ها میفرستین، با هم پست کنین. اینجوری احتمال اشتباه کم میشه و همه مدارکتون یک جا ارسال میشه. توی بعضی وب سایتا نوشتن که اونا میخوان مدارک از خود ECE فرستاده بشه، ولی عملاً منظورشون اینه که پاکت لاک و مهر ECE باشه و اون رو هم قبول دارن. در رابطه با نمره بوردتون هم بهمین شکل میتونین اقدام کنین. فقط نمره تافل رو نمیشه اینجوری سفارش داد. اون هم چون نمیشه به آدرس خودتون درخواست کپی کارنامه کرد. به این صورت، شما فقط کافیه یک پاکت بزرگ حاوی همه مدارکتون برای کمیته گزینش بفرستین.

توجه کنین که بورد برای ثبت نام در امتحان قسمت اول، ارزشیابی ای سی ای رو فقط بصورت الکترونیک قبول میکنه. در زمان ارسال مدارکتون برای ارزشیابی، این مطلب رو حتما به خاطر داشته باشین و از ای سی ای بخواین که یک نسخه الکترونیک از ارزشیابیتون رو برای بورد ارسال کنه.

نکته جالب اینکه تو پروسه ارزشیابی، معمولاً معدل شما بالا میاد چند دهم. دلیلش هم اینه که اینا از ۱۷ تا ۲۰ رو A در نظر میگیرن که معادل 20 میشه البته WES از 16 تا بیست رو A در نظر میگیره. البته نهایتاً نمره شما از 4 گزارش میشه که 3.5 به بالا عالیه.

خوب. حالا تنها چیزی که لازمه به این مجموعه اضافه بشه، نمره تافل و نمره بورد شماست:

امتحان تافل رو توصیه میکنم اگه زبانتون بده، در اولین فرصت برش دارین و اگه زبانتون خوبه، هر وقت برش داشتین، مهم نیست. فقط یادتون باشه که 2 سال بیشتر اعتبار نداره. پس طوری برش دارین که اگه خدای ناکرده قبول نشدین اون سال، بدرد اقدام کردن در سال بعد هم بخوره. اگر هم که زبانتون بده، برا این گفتم در اولین فرصت اون رو بردارین که دستتون بیاد چند مرده حلاجین. چون تافل رو براحتی میشه مجددا برداشت و اگر بناست نمرتون زیر صد بشه، چه بهتر که زودتر این مطلب رو متوجه بشین تا بتونین روش سرمایه گزاری لازم رو انجام بدین و دوباره امتحان رو بردارین. اگر نمرتون حتی اندکی زیر صد شد، دوباره امتحان بدین تا نمره بالای صد رو قبل از اقدام کردن برا دانشکده های اینجا، ردیف کرده باشین.

توجه کنین که تافل فقط آخرین نمره شما رو گزارش خواهد کرد، ولی بورد دندانپزشکی، کلیه نتایج شما رو! بعبارت دیگه نمره پایین آوردن در تافل قابل جبران صد درصد هست، ولی افتادن در امتحانات بورد هیچوقت از پرونده شما حذف نمیشه. اینکه چقدر رد شدن در امتحان بورد در آینده تحصیلی شما موثر هست، بستگی به نظر کمیته ثبت نام داره. منطق حکم میکنه که طوری برای امتحان بورد خودتون رو آماده کنین که کار به اینجا نکشه.  

و اما امتحانات بورد. حتما زمانی که تصمیم به مهاجرت گرفتین، درس خوندن برای امتحانات بورد رو شروع کنین و طوری برنامه ریزی کنین که زمستان یا اوایل بهار سالی که میخواین روبروی کمیته ثبت نام قرار بگیرین، درسها رو مطالعه کرده و مدارک رو آماده کرده، در آمریکا باشین. به محظ ورود، بورد قسمت اول و بعد از یکی دو ماه هم بورد قسمت دوم رو بردارین.

بورد قسمت اول با بورد قسمت دوم داستانش فرق میکنه. برای بورد قسمت اول حتما باید خوب مطالعه کنین. بسته به آمادگی و ضریب هوشیتون، زمان سه تا شش ماه رو برای اون درنظر بگیرین. امتحان بورد قسمت اول امتحانی نیست که بدون آمادگی براش بشه اون رو پاس کرد. حتما باید زمان کافی بذارین و به مطالب اشراف کافی داشته باشین. البته بنا نیست در اون امتحان صد بگیرین، ولی دست کم گرفتن اون هم منطقی نیست چون هستند بچه هایی که بدون آمادگی رفتند سر جلسه و امتحان رو افتادند و مجبور شدند دوباره اون رو بردارند. برای آماده شدن در اون امتحان، همچنان منابعی که توصیه میکنم فقط Dental Decks و نمونه سوالات هست. بجای اضافه کردن منبع، توصیه میکنم که همین منابع رو بیشتر بخونین. کارتهای دنتال دک رو حتما دو سه دور کامل بکنین قبل از برداشتن امتحان و نمونه سوالات  رو هم حتما بخونین. قسمت دوم بورد ولی به سختی قسمت اول نیست. بدون مطالعه حاظر شدن در اون البته شرط عقل نیست، ولی زمان زیاد گذاشتن برای اون رو هم توصیه نمیکنم. مطالعه کلی نمونه سوالات میتونه برای بعضی کافی باشه. ولی خوب شاید ترجیح بدین که کارتهای دنتال دک رو هم مروری بکنین قبل از امتحان جهت کاهش استرس در حین امتحان. کلا برای این امتحان یک تا دو ماه آماده سازی رو بیشتر در نظر نگیرین.

شما باید نهایت تلاش رو در کامل بودن پروندتون از همه جهات بکنین. نمره تافل بالای صد، داشتن بورد قسمت اول و دوم در رزومه، توصیه نامه ها، پرسنال استیتمنت و مدارکی که پشتوانه رزومه شما هستند رو از سال قبل آماده کنین تا انشاء الله تابستان چیزی برای اقدام در تمام دوره های مورد علاقتون کم نداشته باشین.

مبادا قبل از اینکه مطالب بورد رو نه تنها خونده که خورده باشین، بیاین این ور آب که پشیمون خواهین شد. هیچ درس خوندنی رو به بعد از مهاجرت واگذار نکنین که فوق العاده کار اشتباهیه. ببینین کی گفتم!

برای ثبت نام در امتحانات بورد، زمانی معادل یک تا دو ماه رو در نظر بگیرین. چون اول باید مدارک شما توسط ای سی ای ارزشیابی بشه که خودش حدود دو هفته ای زمان میبره و بعد مدارک باید برای بورد ارسال بشه و بررسی اونها هم دو هفته ای زمان میبره. بعد شما مجاز خواهید شد که زمان و مکان امتحان بوردتون رو از طریق سایت www.prometric.com مشخص کنین که بعضا ممکنه صندلی خالی برای ثبت نام شما تا مدتها در مرکز مورد نظرتون موجود نباشه. از اونجا که این امتحانات بصورت آنلاین و در مراکز این شرکت انجام میشه، عملا زمان و مکان امتحان کاملا دست شماست، ولی عدم وجود صندلی خالی برای ثبت نام رو هم در محاسبات زمانی خودتون لحاظ کنین.

اما مد نظرتون باشه که:

زمان ثبت نامها از مارچ شروع میشه، پس هر گلی میخواهین به سرتون بزنین، قبل از مارچ بزنین! اول مارچ همه مدارک مورد نیاز برای ثبت نام باید توی پاکت آماده باشه.

همچنین مد نظرتون باشه که نمرات امتحان بورد رو باید بعد از اینکه اصل نمره بدستتون رسید درخواست کنین  که با لحاظ کردن زمان لازم برای ریپورت نمره که حدود دو هفته هست، کلا میشه چیزی حدود 3 هفته. اینها رو میگم که در محاسباتتون مورد توجهتون باشه.

اما مطالعه برای امتحان بورد رو هم محدود به کارتهای دنتال دک و نمونه سوالات بکنین. دنبال منابع دیگه برین، مته به خشخاش گذاشتنه. توجه کنین دانشجوهایی که در آمریکا درس میخونن، سه هفته بیشتر برای این امتحان وقت نمیذارن. دیگه خود دانید :):

 چند نکته رو یاد آوری کنم:

— حتماً قبل از هر چیز به سایتهایی که تو قسمت لینک این بلاگ معرفی کردم مراجعه کنین و با سایتها خودتون رو آشنا کنین. کلیه مطالبی که لازمه در این راه بدونین، در اون سایتها موجودند. دو سایت برای ورود اطلاعات شما برای شرکت در دوره های تخصصی عبارتند از سایتهای Pass و Match و سایت برای ورود به دوره های تکمیلی عبارت است از CAAPID که هر سه توسط وزارت آموزش و پرورش آمریکا سرویس دهی میشوند.

– به حرف این و اون گوش نکنین. مردم هزار حرف میزنن. یادتون باشه، هدف تافل ۱۰۰، داشتن بورد قسمت اول و دوم، و معدل کل دوره دانشگاه بالای ۱۷ هستش. اگه این سه فاکتور رو داشته باشین، Ø´Ú© نکنین که به احتمال زیاد در اولین دوره ثبت نام، حتماً وارد دانشگاه خواهین شد. اگر هم نداشتین، باز هم ممکنه قبول بشین، ولی احتمالش میاد پایین.

– درست اقدام کردن خیلی مهمه. دانشگاه و برنامه ای که مایلین توش ادامه تحصیل بدین رو قبل از اینکه براش اقدام کنین، خوب بشناسین. دانشگاه و شهرشو بشناسین. سایت SDN اطلاعات خوبی به شما در رابطه با دانشکده های مختلف میده. حتماً در اون سایت حضور فعال داشته باشین. البته توجه کنین که بعضی اعضای هیأت علمی هم وارد اون سایت میشن موارد مربوط به دانشکده خودشون رو برای تفریح هم که شده، تعقیب میکنن، پس هویت خودتون رو محفوظ نگه دارین!

– در طی زمانی که خودتون رو برای امتحانات تافل و بورد آماده میکنین، بعنوان تفریح هم که شده، وارد سایت دانشکده های دندانپزشکی آمریکا بشین و اطلاعات مورد نیاز رو در یک دفتر جداگونه جمع آوری کنین. شما لازمه که بدونین که چه دانشکده هایی دانشجوی خارجی میگیرن و دوره تکمیلی رو دارن، کی ثبت نامشون شروع و تموم میشه، چه مدارکی لازم دارن و پروگرمشون چجوریاست.

– پروسه مهاجرت پروسه هزینه بریه. دلتون برای ۱۰۰۰ دلار ۲۰۰۰ دلار نسوزه. در بهترین حالت، سالی ۴۰۰۰۰ دلار خرج تحصیلتون خواهد بود، پس بخصوص در فصل ثبت نام، سعی کنین از تمام شانستون استفاده کنین و بیخودی دانشکده ها و دوره هایی رو که حتی تصور جهنم از اونا دارین رو حذف نکنین. یک سال پشت خط موندن صد برابر خورد کننده تر از زندگی تو برهوته. یک سال قبول نشدن، صد برابر بدتر از دور از خانواده بودن شما رو اذیت خواهد کرد (البته این موردش قابل بسط به عموم میتونه نباشه).

– برای کیفیت پروندتون خرج کنین. همه چیز رو تایپ کنین و ظاهر مدارک رو کاملا پروفشنال آماده کنین. آدرس روی پاکت تایپ شده باشه. متن Personal Statement یا Recommendation Letter رو به کسی بدین که خارجی باشه و هر چقدر لازمه خرجش بکنین تا متن درست و حسابی بذارین جلوی کسی که پروندتون رو مطالعه میکنه. کلیه مواردی رو که پست میکنین، پست سفارشی بکنین تا بموقع و قطعاً به مقصد برسن! فکر نکنین که چون آمریکاست، بسته پستی گم و گور نمیشه!

 این موارد همشون خیلی مهمند. سعی کنین که هیچ گوشه ای رو پشت گوش نندازین. راهی که تصمیم دارین توش قدم بذارین، راه سخت و پر هزینه ایه. مثل آب خوردن هم میشه توش شکست خورد یا اینکه حداقل تأخیر کرد، پس این توصیه های ساده رو جدی بگیر!

مورد دیگه ای که در این یک سال پیش رو میتونین دنبالش باشین، کلاسهای تکمیلیه که قبلاً بهش اشاره کردم. کلاس کامپیوتر (آفیس، فتوشاپ)، کلاس آمار (روش تحقیق، SPSS، SAT)، عکاسی، خطاطی، نقاشی، مجسمه سازی اینا هنرهایی هستن که به چشم کمیته گزینش میان. یادتون نره در رزومتون اینها رو ذکر کنین. بخصوص توصیه میکنم که کاتالوگی تهیه کنین از نمونه کارهای هنریتون و ضمیمه پروندتون کنین و نهایت سلیقه رو در تهیه این کاتالوگها و نمونه کارها بخرج بدین. میتونین در طی این یکسال دنبال این هنرها هم باشین اگه وقت پیدا کردین!! بخصوص اگه دنبال این هستین که مستقیماً وارد دوره تخصص بشین، این فعالیتهای فوق برنامه خیلی بدردتون میخوره.

یک سری مدارک دیگه هست که در طی این یک سال باید تهیه کنین. این مدارک شامل معرفی نامه و Personal Statement هستن. در رابطه با معرفی نامه، حواستون باشه که یکی باید از رئیس دانشکدتون بگیرین، یکی بهتره که از استاد راهنماتون بگیرین، یکی از اساتید معروف دانشکدتون و یکی هم از کسی که تو مطب یا کلینیک باهاتون کار کرده (کسی که بتونه شما رو از نظر کلینیکی ارزیابی کنه). نکته جالب اینکه اگه کسی رو دارین که تو دانشکده های آمریکا هیأت علمیه یا اینکه دندانپزشکه اینجا، اگه حاضر بشه بهتون توصیه نامه بده، تأثیرش شاید از بهترین استاد ایران هم بیشتر باشه. دلیلش اینه که اینا اینجا میتونن باهاش تماس بگیرن و شفاهاً ازش در رابطه با شما سوال کنن. البته بهتره کسی رو انتخاب کنین که بشه در رابطه با اینکه شما رو حرفه ای میشناسه، داستان سرهم کرد!

توصیه نامه و Personal Statement همونقدر مهمند که داشتن بورد یا نمره تافل! متأسفانه ما ایرونیا این جزئیات رو جدی نمیگیریم و خیلی از این بابت ضرر میکنیم. پس تا میتونین با کیفیت درستش کنین. سعی کنین که متن رو خودتون آماده کنین و از استاد بخواهین که امضا کنه و در آماده کردن متن هم به انگلیسی خودتون اطمینان نکنین. ما معمولاً فارسی رو به انگلیسی ترجمه میکنیم و ترجمه انگلیسیش درست از آب در نمیاد. حتماً از یک انگلیسی زبان مادرزاد کمک بگیرین. کسانی هستند که برای این کار پول دریافت میکنن. خرج کنین، ضرر نمیبینین.

در متن توصیه نامه چند مورد حتماً قید بشه:

– طرف شما رو چی شد که میشناسه و از کی میشناسه ذکر بشه

– اطلاعات تماس با فرد مورد نظر درج شده باشه (تلفن، پست الکترونی، …)

– خصوصیات حسنه ذکر بشه، ولی یادتون نره که طرف ذکر کنه شما اخلاق خوبی داری و براحتی میتونی با همکلاسیات/ منشیا/ پرستارا/ مریضا ارتباط برقرار کنی و همه اینا دوست دارن!

– ذکر بشه که منظم هستی و در کارت دیسیپلین داری.

– اگه فعالیت فوق برنامه ای کردی که مدرکی براش نداری، توصیه نامه جای خوبیه که بشه اون کارها رو آورد. بعد میتونی با استناد به توصیه نامه، اون فعالیت فوق برنامه رو در رزومت قرار بدی. یادت باشه، هر چیزی که تو رزومه میزاری، باید براش مدرک داشته باشی.

– متن انگلیسیش باید تا حد امکان ساده و خلاصه باشه. توصیه نامه یک صفحه ای بدرد نمیخوره. معلومه خالی بندیه.

– اگه از رئیس دانشکده توصیه نامه میگیرین، ذکر کنه که رتبه شما در کلاس چند بوده یا اینکه جزء چند درصد اول کلاس بودین.

در رابطه با  Personal statement هم توجه داشته باشین که:

– از یک صفحه تجاوز نکنه

– این نامه این فرصت رو به شما میده تا خودت رو، امیالت رو، اهدافت رو و آیندت رو به کمیته ثبت نام معرفی کنی. حواست باشه که این نامه خیلی مهمه و برای هر مدل دوره، شکلش فرق میکنه. مثلاً اگه برای USC داری مینویسیش، با توجه به اینکه دانشکده ایه که فکوس دوره تکمیلیش روی مهارتهای عملیه، اگه بنویسی که من دنبال تحقیقم و دوست دارم که در آینده عضو هیأت علمی بشم، اشتباه کردی، ولی اگه همین مطلب رو برای UCLA بنویسی، خوب خوبه. اما از اون طرف حواست باشه که اگه تو رزومت هیچ کار تحقیقاتی نکردی و نوشتی که تحقیق میخوام، خوب اشتباه کردی و از اون طرف اگه همش کار تحقیقاتی کردی و بعد نوشتی اومدم Skills ام رو Improve کنم، خوب بازم اشتباه کردی!! البته توجه داشته باشین که در سیستم CAAPID و برای دوره های تکمیلی، فقط یک توصیه نامه کلی میشه نوشت. سعی کنین طوری اون رو بنویسین که نه سیخ بسوزه نه کباب. برای همینه که میگم از یکی که این راه رو رفته و میدونه که چی بنویسه، کمک بگیرین. چون ما در ایران اصلاً با چنین نامه ای در طول دوران تحصیل مواجه نخواهیم شد.

– متن انگلیسیش باید عالی باشه این نامه. حواستون باشه، همونقدر این نامه مهمه که نمراتی که گرفتین. پس سر سری ردش نکنین!

– خودتون رو مختصر و مفید معرفی میکنین که از کجا اومدین، دوست دارین که در آینده چکار کنین (Career Goals)، چرا این دانشکده رو انتخاب کردین، چرا این پروگرم رو انتخاب کردین، چه چیزی شما برای پروگرم داری (Your contribution to the program) و … . جالبه بدونین که چجوری Personal Statement نوشتن، کتاب داره خودش!

نمونه personal statement در این وبلاگ گذاشتم.

مورد دیگه رزومه یا  Curriculum Vitae) CV) هستش که خیلی مهمه، بخصوص اگه بخواهین برین مستقیماً تخصص (جداگونه توضیح دادم این مورد رو). کلاً سی وی مشخص میکنه که شما در طول این بیست سی چهل پنجاه!! سال گذشته چه کار کردی. مقاله داشتن و کتاب داشتن و جایزه بردن و سخنرانی کردن و هر کار فوق برنامه هنری، ورزشی، مدیریتی سیاسی اقتصادی اجتماعی که میتونین براش مدرک بیارین، مهممند. نمیخواد از اینکه در دوران راهنمایی کلاس ژیمناستیک شرکت کردین به اینا بگین! ولی اگه دوره خاصی شرکت کردین، مقاله دارین، در ارگانیزیشن خاصی عضویت فعال دارین، کمیته اجرایی کنگره خاصی بودین، درس دادین، مدال یا جایزه خاصی گرفتین، همشو قید کنین. اینجا جاییه که اگه قطور شد مشکلی نداره. ولی کیفیت مطالبی که مینویسین رو هم مد نظرتون باشه.

با آرزوی موفقیت برای شما

8667154220

دوستان گرامی؛

بالاخره اطلاعاتم در رابطه با این دانشگاه دندانپزشکی مولداوی کامل شد. من با دکتر جوزف صحبت کردم و جای ده نفر رو به عبارتی رزرو کردم. برای اقدام برای این ده جا، لطفا هر چه سریعتر مدارکتون رو که این زیر اشاره کردم به این ایمیل که وابسته به موسسه تحقیقاتی من هست بفرستین:

manager@fusiondentalresearch.com

در این مرحله کپی یا اسکن مدارک کافی هست و حتی نیاز به کپی رنگی نیست (لطفا سعی کنین همه مدارکتون رو در یک ایمیل بفرستین). بعدا که قبول شدین، زمانی که رفتین مولداوی باید اصل مدارک رو همراه داشته باشین. هزینه ثبت نام اولیه صد و پنجاه دلاره که فعلا نگرانش نباشین. این مدارک رو بنا شد من برای دکتر جوزف بفرستم تا بررسی مقدماتی بشه و بعد کسانی که مدارکشون کامل بود و مورد تایید دانشکده قرار گرفتند، دعوتنامه از دانشکده مولداوی دریافت خواهند کرد. برای این کار یکی از منشیهای مطب رو مامور کردم که در طی این چند روز آینده، در خدمت این پروژه باشه. بعد از قبولی، یک امتحان عملی و تئوری هست که ظرف یک یا دو ماه آینده در کالیفرنیا برگزار خواهد شد. امتحان تئوریش که معلومات عمومی دندانپزشکی هست و عملیش شبیه امتحانات بنچ هست (تراش مدل). البته درخواست دادم که برای دوستان دارای رزومه قابل قبول، این امتحان عملی رو فرمالیته کنند یا معاف کنند (ان شالله 🙂!). طبق گفته دکتر جوزف، بدلیل کمبود وقت، اولویت با کسانی هست که مشکل ویزای آمریکا و مولداوی ندارند یا به عبارتی گرین کارت یا سیتیزن هستند (برای ایرانیها مساله گرفتن ویزای مولداوی هم مطرحه)، کسانی که امتحان بورد قسمت اول رو دادند و کسانی که نیاز به وام برای پشت سر گذاشتن دوره ندارند. 

توی مدارک عنوان شده، چند مورد کلیدی هست، یکی ارزشیابی ای سی ای، یکی گواهی عدم سوء پیشینه. توضیحات داخل [ ] رو من خودم اضافه کردم:

1. The notarized copy of Graduate Diploma of Dentist (DDS, DMD), endorsed with an apostil of the Ministry of Justice (Education) of the applicant’s country [For Applicants interested in receiving California License, Highschool Diploma and dental school Diploma and grade card need to be evaluated by ECE (954-705-1378);

2. Notarized and apostiled copy of Birth Certificate;

3. The notarized copy of the last page of the National passport. Passport must be valid for a period not less than one year from the program start date;

4. Criminal Background check by a governmental agency of the applicant’s country of residency [This one is very important] ;

5. A recent bank statement proving the sufficient funds (at least $50000 per year);

6- Medical certificate confirming that the applicant does not suffer from any diseases that may endanger public health;

7- Passport size picture with white background;

8- Three Letters of Recommendation (all letters of recommendation need to be originals on letterhead, in English or English translation)

9- Resume of the applicant indicating past work history and contact information.

10- Personal statement

با آرزوی موفقیت برای تک تک شما.

توضیحات تکمیلی:

دوستان عزیز؛
موقعیتی پیش آمده که شاید بدرد حال تعدادی از شما بخوره. بواسطه داشتن این گروه، یکی از اعضای هیآت امنای دانشکده دندانپزشکی دانشگاه ایالتی مولداوی با من تماس گرفت و به من اطلاع داد که این دانشکده دندانپزشکی به تازگی توسط بورد ایالتی کالیفرنیا مورد تایید قرار گرفته و فارغ التحصیلان اون میتونن بعد از فارغ التحصیلی پروانه کار در ایالت کالیفرنیا رو دریافت کنند!
از اونجا که خبر عجیب بود، چند روزی طول کشید تا از بابت صحت و سقم این خبر اطمینان پیدا کنم. قضیه درسته و اتفاقا برای دوره امسالشون که اول جولای 2017 شروع میشه، به من اعلام کردند که 10 تا جای خالی دارند. کسانی میتونند برای این دوره اقدام کنند که دندانپزشک باشند و مدارکشون توسط ای سی ای ارزشیابی شده باشه. یک امتحان ورودی داره که مشکل نیست و تافل هم نمیخواد ولی تسلط به زبان انگلیسی رو لحاظ میکنند. طول دوره 16 ماه هست!! و هزینه اون صد هزار دلار برای این 16 ماه. هزینه زندگی در مولداوی حدود ماهی 1000 دلار میشه و خوابگاه و این برنامه ها هم دارند که در اختیار قرار بدند. اگر مایل به استفاده از این موقعیت هستین، به من پیغام بدین تا من بتونم شما رو با ایشون مرتبط کنم. صفحه تبلیغاتی این دوره اینجاست:
www.umusa.org
این هم عنوان دانشکده مربوطه در بورد کالیفرنیا:
/www.dbc.ca.gov/applicants/dds/become_licensed.shtml
نکات منفی که به ذهن من میرسه در این باره، فقط این هست که برای هزینه این دوره وام نمیتونین بگیرین و باید اون رو از جیب پرداخت کنین فعلا. مورد بعدی مربوط به این هست که بورد هر چند سال یک بار، اکردیتیشن دوره های مختلف رو بررسی میکنه. این دوره سال 2018 زمان بررسی مجددش هست (2016 تایید شده و اولین سری بعد از دو سال و بعد از اون در فاصله های طولانی تر مورد ارزشیابی قرار میگیرند). کسایی که برای این دوره تکمیلی 16 ماهه وارد این دانشگاه میشن، صد درصد مدرکشون برای کالیفرنیا معتبر هست. ولی دوره های بعدی منوط به تایید مجدد دوره هستند. تصویری که این آقا از دانشکده به من نشون داد، خیلی مدرن و درست و حسابی بود. جالبه که بدونین دانشگاه مولدوا، قدمت 70 ساله داره. همین گروه از اساتید در مکزیک هم دانشکده دندانپزشکی دارند که الان سالهاست دارند دانشجو تربیت میکنند که در کالیفرنیا هم کار میکنند. ظاهرا محدودیت کار در کالیفرنیا پنج سال بیشتر نیست و بعد از اون در بسیاری از ایالتها اجازه کار رو هم دریافت میکنند.
خلاصه کلام اینکه موقعیتی پدید آمده که شاید گره از کار بعضی از شما باز کنه. اگر متقاضی ورود به دوره جولای 2017 بودین و میتونین در مدت زمان این یکی دو ماه آینده مدارکتون رو جفت و جور کنین، لطفا مدارکتون رو به آدرس manager@fusiondentalresearch.com ارسال کنین. 

4405762053

از سال 2016، امتحان جدیدی به سیستم آموزشی آمریکا اضافه شده با نام ADAT یا Advanced Dental Admissions Test که دانشجویان متقاضی ورود به دوره های تخصصی و تکمیلی را ارزشیابی میکند. امتحان مورد نظر دو بار در سال 2016 بیشتر برگزار نمیشود که هر بار آن در طی یک هفته در تاریخهای می و آگوست 2016 برگزار میشود. برای اطلاعات بیشتر به این آدرس مراجعه کنید:

/www.ada.org/en/education-careers/advanced-dental-admission-test

امتحان مورد نظر فعلا حالت پایلوت دارد و هنوز اطلاعاتی در رابطه با میزان تاثیرگزاری اون در روند پذیرش امسال جایی درج نشده. فقط طبق سایت انجمن دندانپزشکان آمریکا، سیصد دوره تخصصی در آمریکا اون رو مورد تایید قرار دادند. ولی اینکه داشتن یا نداشتن این نمره در سال 2016 چقدر مهم است را فقط با گذشت زمان میشه متوجه شد. چیزی که مطمئنا اتفاق خواهد افتاد، تاثیر گزاری زیاد اون در سالهای آینده خواهد بود.

با این تفاسیر، بعد از اینکه امتحانات بورد قسمت اول و دوم به شکل قبولی-ردی در آمد، بجز تافل و نمره معدل، این تنها نمره ای هست که کمیته های ثبت نام اون رو برای سنجیدن عیار شرکت کنندگان مورد استفاده قرار خواهند داد.

این امتحان چیزی شبیه امتحان تخصصی ایران هست، ولی نمره ای که در آن دریافت میشود، حداقل فعلا تایید کننده صد در صد رد یا قبولی شما در رشته مورد نظرتون نیست. امتحان برای شرکت در تخصصهای مختلف هم متفاوت خواهد بود. متاسفانه به نظر من این امتحان شرایط ورود را برای متقاضیان خارجی مشکلتر خواهد کرد.

لیست مدارک مورد نیاز برای دوره های تکمیلی دانشکده های مختلف چیست؟

برای کسب اطلاع از مدارک مورد نیاز دوره های مختلف تکمیلی، نوع ارزشیابی مورد نیاز و غیره، به این جدول مراجعه کنید:

/www.adea.org/CAAPIDapp/deadlines-and-requirements.aspx

 

7654029661

سوالات زیادی از من و دیگر دوستان راجع به تقویت رزومه و یا ریسرچ کردن پرسیده شده است. بیشتر این سوالات راجع به UCLA پاسخ داده شده است ولی خب اشتراکات زیادی با دیگر دانشکده ها نیز وجود دارد. امید که به اشتراک گذاشتن این پرسش و پاسخ کمکی باشد برای سوالات احتمالی دوستانی که در این زمینه برنامه ریزی می کنند و قدم برمیدارند.

*ریسرچ کردن در آمریکا چگونه است؟ چطور میتوان ریسرچ کرد؟

ریسرچ معمولا با یک یا گروهی از اساتید مشغول در دانشگاه ها یا مراکز خصوصی یا دولتی انجام می شود. معمولا ریسرچ در آمریکا در زمینه علوم پایه و سلولی مولکولی و تحقیقات حیوانی انجام می شود. این زمینه تحقیقات بیشتر توسط ارگان های دولتی حمایت می شوند و بودجه بیشتری رو در اختیار اساتید می گذارند. هرچند که بعضی اساتید نیز در زمینه کلینیکال مشغول ریسرچ هستند.

*ریسرچ کردن اصلا به چه درد می خورد؟ آیا ریسرچ کردن در UCLA یا دیگر دانشگاه ها برای تقویت رزومه مفید است؟

بله، در حال حاضر با توجه به اینکه هر سال پروسه اپلیکیشن ها سخت تر می شود، این راه میتونه یکی از گزینه های تقویت رزومه مخصوصا برای اینترنشنال اپلیکنت ها باشد. خب مسلما همراهی نام شما در کنار استاد و اون مرکزی که باهاش ریسرچ می کنید میتواند در پروسه اپلیکیشن ها جهت متمایز کردن شما در بین انبوه اپلیکنت ها کمک کننده باشد.

*کدامیک را برای تقویت رزومه پیشنهاد می کنید؟ گذراندن یک دوره مستر مثل Oral Biology ، Volunteer Research، یا گذراندن دوره پرسپتورشیپ؟

دوره های مستر معمولا 2 ساله هستند(1سال کلاسهای تئوری و 1 سال ریسرچ)و مدرک معتبری به شما می دهند که میتونید همیشه در رزومتون داشته باشید به همراه پابلیکیشن. این کار برای موقعیت آینده احتمالی شما، مخصوصا افرادی که علاقه مند به محیط دانشگاهی و تدریس در دانشگاه هستند، میتونه کمک کننده باشه. ولی خب معمولا این دوره ها شهریه دارند. 

ریسرچ داوطلبانه شهریه ندارد، توصیه نامه خوب و احیانا پابلیکیشن به همراه دارد. 

دوره های پرسپتورشیپ هزینه دارند و احیانا میتوانند توصیه نامه به همراه داشته باشند. ولی خب مدرک معتبری ندارند.

کلا اختلاف این سه گزینه در هزینه و زمانی است که می گذارید و همچنین تصمیم و هدفی که برای اینده دارید.

به طور کلی داشتن هر کدام از این سه مورد کمک خیلی بزرگی است، به خصوص اگر رزومه ی خیلی قوی از ایران ندارید. هرچه این کارها را زودتر شروع کنید در وقت و هزینه خود صرفه جویی کردید!

*چه ریسرچ هایی در UCLA در حال انجام است و چه اساتیدی در UCLA ریسرچ می کنند؟

کلا دانشکده دندانپزشکی UCLA یکی از مراکز قوی تحقیقاتی محسوب می شود. این امر به خاطر پروژه های بزرگ و متعاقبا گرنت های بسیاری است که اساتید این دانشگاه برای آن به ارمغان می آورند. واقعیتی را که باید در مورد این دانشگاه پذیرفت، جمعیت اکثری آسیایی ها از رئیس گرفته تا اساتید و دانشجویان است. متعاقبا تعداد زیادی از اساتید بزرگ در زمینه ریسرچ نیز متعلق به همین گروه هستند. نکته ای که باید در نظر داشت این است که خیلی از این کشورها برنامه های مشترکی با دانشگاه های آمریکا دارند. مثلا تحت عنوان Visiting Scholar یا جهت مدتی از دوره PHD خود در آمریکا مشغولند و دانشگاه ها و اساتید با هم در ارتباط هستند و حمایت می شوند. چیزی که ما اصلا در ایران نداریم.

*چگونه لابراتوارهای تحقیقاتی(ریسرچ لب)، استاد و رشته مورد علاقه خود را پیدا کنیم؟

از گوگل بپرسید! وب سایت دانشکده ها نیز معمولا اطلاعات خوبی، را در اختیار شما می گذارند، هرچند اگر به روز نباشند. اول از پیدا کردن اسم اساتید می توانید شروع کنید. سرچ پابلیکیشن آنها و اطلاعات تکمیلی پروفایل آنها در سایت دانشگاه ها یا احیانا وبلاگهای شخصیشان. بعد از کسب اطلاعات شخصی و لابراتوار مورد نظر خود و زمینه تحقیقاتی اون فرد، باید از افرادی که قبلا با اون استاد همکاری کرده اند تحقیق کنید. اطلاعات در رابطه با میزان زمانی که باید بگذارید، جزئیات پروژه های اون استاد و اون مرکز کسب کنید. میتوانید حتی دنبال شماره تماس اون لب یا منشی اون استاد باشید. تماس تلفنی گاهی از ایمیل هم میتونه مفید تر باشه. بعد از کسب اطلاعات از افراد اون لب یا همکاران اون استاد و اطمینان از اینکه می خواهید با اون فرد کار کنید، مستقیما به استاد مربوطه ایمیل می زنید. اینجا هم مثل اپلیکیشن ها اگر شخص قبلی یا فعلی مشغول همکاری با اون استاد شما رو توصیه کنه، کارتون خیلی راه میفته.

پیدا کردن ریسرچ پوزیشن ممکن است آسان نباشد، ولی امیدتان را از دست ندهید. به هر حال متقاضی زیاد هست و تنها گفتن اینکه من به ریسرچ کردن علاقه دارم کافی نیست. باید این را به استاد مربوطه نشان بدهید (مثلا با اطلاعاتی که در زمینه مربوطه جمع کردید)، مخصوصا اگر سابقه ی ریسرچ در ایران ندارید.

*آیا ارزشیابی مدارک ECE یا GPA خاص یا سابقه ریسرچ و پابلیکیشن جهت ریسرچ پوزیشن گرفتن الزامی است؟

خیر. هرچند که داشتن پابلیکیشن می تونه کمک کننده باشه، ولی معمولا زمینه تحقیق در ایران با آمریکا خیلی متفاوت است. پس شاید اشتراک زیادی وجود نداشته باشد.

*آیا میشه با ریسرچ پوزیشن ویزا گرفت و به آمریکا اومد؟

بله. معمولا برای شما ویزای J صادر میشه. ولی هر کسی این کار رو معمولا برای شما انجام نمیده. چون تبعاتی برای اون فرد داره و ضمنا اون استاد باید مطمئن باشه شما براش در مدت زمانی که براش مشغول کارید مفید هستید. معمولا معرفی شخصی که شما رو میشناسد میتونه کمک کننده باشه. ویزای J البته محدودیتهایی برای فرد ایجاد میکنه، بعنوان مثال بعد از پایان ویزا یا تبدیلش به ویزای دانشجویی، فرد لازم هست تا برای مدت دو سال آمریکا رو ترک کنه یا اینکه در مناطق محروم آمریکا کار کنه. قبل از اقدام برای این مورد ویزا حتما با وکیل خودتون در زمینه محدودیتهای اون مشورت کنین. 

*آیا ریسرچر ها حقوق دریافت می کنند یا Volunteer هستند؟

ریسرچر هم میتواند حقوق دریافت کند. ولی این امر به خیلی چیزها بستگی داره. مثل نوع ویزای شما، مدت زمانی که شما در اون مرکز مشغول هستید، ساعات کاری شما، میزان فاندی که اون استاد برای پروژه اش دارد و میزان مفید بودن شما برای اون شخص. کلا اگر حقوقی هم پرداخت شود معمولا به میزان محدود و در حد خرج نرمال زندگی بیشتر نیست.

در مورد UCLA بیشتر ریسرچر ها به صورت Volunteer هستند.چون افراد خیلی زیادی حاضرند برای گرفتن توصیه نامه و ایجاد کانکشن ریسرچ کنند و بیشتر نیروی انسانی ریسرچ لب ها توسط این افراد تامین میشود. البته اگر زمان طولانی مشغول به ریسرچ باشید و بستگی به همون شرایطی که در بالا ذکر شد ممکنه به شما از سال دوم حقوق پرداخت بشه. خیلی به شخص و فاند طرف بستگی دارد.

*حداقل زمانی که برای ریسرچ و گرفتن توصیه نامه باید مشغول همکاری با اون استاد باشیم چقدر است؟

معمولا بعد از ارسال رزومه و مکاتبه توسط ایمیل با Principal Investigator یا همون استاد راهنمای مربوطه، شمارو جهت یه مصاحبه کوتاه دعوت می کنند. بعد از تایید اون استاد، شما باید جهت ورود به اون مرکز تحقیقاتی یا حتی شروع ریسرچ آموزشهای مربوطه رو بگذرونید،که میتونه شامل online training و کلاسهای حضوری باشه. این مراحل مخصوصا در UCLA به خاطر اینکه State School در ایالت کالیفرنیا هست بسیار زیاد و طولانی است. خب بعد از گذراندن همه اینها و گرفتن سرتیفیکیت اونها شما مجاز به شروع به کار در اون مرکز هستید. بعد از ورود نیز چند مدتی را باید observe کنید و کارهای روتین اون لب و کارهایی که انجام می شه رو فرا بگیرید. خلاصه اینکه این روند آموزشی میتونه از یک ماه تا چند ماه طول بکشه و برای همه اینها PI شما هزینه پرداخت می کند. عملا شما در 6 ماهه دوم کار با اون استاد برای اون فرد مفید خواهید بود. پس معمولا افرادی که حاضر به همکاری بالای یک سال هستند در اولویت هستند.

این در صورتی است که شما رسما در یک مرکز مشغول ریسرچ باشید. بعضا شما شاید بتوانید با نوشتن یک مقاله یا صرفا همکاری با یک استاد در یک پروژه توصیه نامه لازم رو برای اپلیکیشن خود بگیرید. ابن مسئله خیلی بستگی به استاد مورد نطر دارد.

*من با یک استاد به صورت Volunteer شروع به همکاری می کنم و بعد از گرفتن توصیه نامه و قبولی در اپلیکیشن ها همکاریم رو قطع می کنم و به زندگیم میرسم. منطقی نیست مجانی کار کردن برای اون استاد وقتی من نتیجه ام رو گرفته ام.

خب این چیزی است که به ذهن هر کسی ممکنه برسه، از جمله خود من. نکته اینجاست که کلا هر رفتار غیر حرفه ای مثل قطع همکاری ناگهانی، جواب ایمیل ندادن یا خوب کار نکردن و وقت نگذاشتن طبعاتی به اون صورت برای شخص شما ندارد. تنها مشکل اینجاست که بعد از شما اون استاد دیگه هیچوقت با ایرانی ها کار نمی کنه و ممکنه دیگه به هیچ ایرانی توصیه نامه نده! متاسفانه اینجا قضاوت ها قائم به شخص هست. مثلا اگر یک ایرانی کار غیر اخلاقی یا غیر حرفه ای بکنه تمام ایرانی ها در نظر اون فرد بد هستند. پس اگر استادی الان با ایرانی ها خوبه، پروگرمی ایرانی خوب پذیرش می کنه، ریسرچ لبی ایرونی زیاد داره، نفرات ایرانی قبلی اونجا خیلی خوب کار کرده اند و نظر اون استاد به ایرانی ها مثبت شده است. پس همانطور که عکس این گروه نشون می دهد دست به دست هم بدهیم و این حلقه قدرتمند جمعیت دندانپزشکان ایرانی در آمریکا را روز به روز تقویت و برجسته کنیم.

به امید آن روز

ناصر رضایی

4409873268

 بله. شرکت زیر که توسط یکی از دوستان ایرانی ما تاسیس شده، کارش دقیقا اینه:

/www.admissionshelpers.com/international-dentist-programs/

این شرکت شما رو در کلیه مراحل تهیه و تکمیل مدارک، نوشتن توصیه نامه ها، نوشتن پرسنال استیتمنت، آماده سازی شما برای مرحله مصاحبه و سایر ریزه کاریهای اقدام، در قبال دریافت وجه مربوطه، کمک میکنه.

همیشه دوستان از من میپرسیدند که آیا جایی برای کمک به نوشتن توصیه نامه، پرسنال استیتمنت، پر کردن اپلیکیشنها، و حتی آماده کردن شما برای مصاحبه سراغ دارم؟ جواب من اکثرا ارائه نمونه این موارد و یا ارائه تجربه شخصی بود. یکی از دوستان خوب ما که البته در دانشگاه یو سی ال ای خودمون پزشکی خونده، شرکتی تاسیس کرده که کارش دقیقا این موارده. با من تماس گرفت و توضیحات لازم رو ارائه کرد. دقیقا دوستمون دکتر علی لطفعلی زاده همین سرویسها رو از طریق شرکتی که زده، ارائه میکنه. لینکش اینجاست. موفق باشین.

اشتباهات رایج در پروسه ثبت نام چیست؟

این متن بر گرفته از دکتر حامدی هست که در گروه فیسبوک گذاشتند و بنظر من لازم هست تا متقاضیان محترم اون رو در نظر بگیرین. ممنون از جناب دکتر:

دوستانی که در حال اپلای کردن هستن امسال، من تعدادی مشکل سیستماتیک تو مدارک بچه ها ی ایرانی دیدم که اینجا می نویسم. کسی اگه فکر می کنه چیزای دیگه ای هم هست اضافه کنه:

1- CV دستاوردهای شماست achievements; یعنی کجا درس خوندین یا کار کردین ، چه دوره هایی دیدین ، تحقیق ، تز ، مقالات ، فوق برنامه …

2- Personal Statement / Purpose Statement: ر 3-4 پاراگراف راجع به اینکه چرا دندانپزشک شدین یا میخواین بشین ، چرا به تخصص خاصی علاقه دارین و “بعد از درس چه برنامه ای دارین”. لطفا تو PS راجع به دستاوردهاتون صحبت نکنین!! اینجا جاش نیست.

3- اگه خودتون مستقیم مدارک رو باید بفرستین فرستادن cover letter با قید لیست مدارک ارسالی خیلی کمک کننده هست. یه چیزی تو این مایه ها:

Dear Dr. XXXX

I am delighted to apply to your XXX program at school of XXXX. :Enclosed/Attached is the following documents:

-ECE

-Application Form

-CV

-Recommendation Letter from

-Dr. X

-Dr. X

-Dr. X

-2X2 Photo

etc

4- اگه با PASS یا CAAPID مدارک رو میفرستین ، حتما دقت کنین و سایت پروگرام رو چک کنین که اگه مدارکی مازاد supplemental باید مستقیم فرستاده بشه به دانشگاه خودتون بفرستین.

5- تو CV حدود مربوط به هر section را رعایت کنین. 6-7سال درس خوندین نشه 1 خط ، بعد 1.5 صفحه راجع به 5-6 تا کنفرانس و میتینگ بنویسین!! این اشکال رو خیلی زیاد بچه ها دارن.

6- تو CV بزرگنمایی نکنین: بعضی کلمات بار معنایی زیادی داره (مثلا اختراع). اگه 50 تا مقاله تو 2سال چاپ کردین اون 6-7 تایی که خوب و باکیفیت و مرتبط هست رو تو CV قید کنین. جاش Award اگه گرفتین ذکر کنین.

7-توی PS زیاد کسی یا دانشگاهی رو نکوبین!! ننویسین ایران research ضعیفه من میخوام بیام UCLA یا هاروارد. بیشتر راجع به نکات مثبت دانشگاه هدف صحبت کنین نه نکات منفی دانشگاه قبلی. 

8-دانشگاهی رو که apply میکنین و اساتید رو بشناسین. یه سرچ اینترنتی خیلی کمک کننده هست.مثلا برای USC یا NYU ننویسین من عاشق research هستم!!

(770) 740-1575

متن زیر برگرفته از پست دکتر بصیر در گروه دندونر فیسبوک از دوستان خوب من که در دانشگاه هاروارد مشغول گذروندن دوره پریو هستند، گرفته شده که بدلیل مفید بودن در این وبلاگ اضافه شده. این متن برگرفته از سایت انجمن تخصصی پریودنتولوژی آمریکا و خطاب به مدیران گروه پریو آمریکا نوشته شده:

Best Practices in Selecting Residents: 2014 AAP Postdoctoral Educators Workshop Outcomes

Faculty and Dean Recommendation Letters:

Most, if not all educators will not write a negative letter for fear of legal reprisals. Thus, recommendation letters may all seem to look alike and state that the candidate should be considered. This is not always the case however, and recommendation letters can be decoded by reading between the lines, talking with faculty who wrote the letters and assessing which faculty did not write letters. Directors should consider the following variables when reading recommendation letters:

Who wrote the letter and the extent of details
• Who the letter is written by
• How long and how well they know the candidate
• Letters that are not included, but probably should be (i.e. from the clinical coordinator)
• Assess the overall mix of letter writers
• Honest and genuine writing with a narrative of candidate accomplishments such as:
o Honors courses
o Commendations or awards
o The candidate’s demonstrated interest in periodontics
o Whether there is a balance of positive and potential concerns
o Leadership and community service activities
o Research experience
o Non-boilerplate closing recommendation with an overall assessment

Look for questionable comments:

Most candidates will ask those educators whom they know will write “good” letters, and some educators will write letters for those they are unsure as to whether they would succeed and make excellent specialists. Therefore, scrutinizing the letter is a must and directors should look for the following information:
• Consider the amount of detail about the candidate’s work and accomplishments
• Determine whether the letter is bland and boring or enthusiastic and passionate
• What is NOT stated in the letter is most important
• Compare letters written by the same educator who recommended different candidates;
does one letter speak louder than the next?

Below is a list of possible comments that could be viewed as highest recommendations to lowest. These comments are not representative of what any institution does, or should do.
1. Enthusiastically recommend and without reservation
2. Highly recommend
3. Recommend
4. Request fullest review

Comments such as these may be coupled with phrases like these:
1. Outstanding candidate
2. Outstanding academic record
3. Demonstrated leadership
4. Commitment to community service
5. Overcome obstacles

Additional comments and possible interpretations:
1. I give my highest recommendation – the candidate is outstanding and will make an
excellent specialist
2. I strongly/highly recommend – the candidate is good and would most likely make an
excellent specialist
3. I recommend – the candidate is so-so and may struggle in specialty training
The most common words directors search for in these letters, according to the AAP survey are: excellent, teachable, responsible, outstanding clinician, work ethic, team player, productive, communicative, and sincere.

Source: www.perio.org

 

239-227-8289

مهاجرت کردن پیش نیازهایی دارد که به نظر من، اگر بعنوان یک دندانپزشک فاقد آنها هستید یا فکر میکنید که در عرض ۳ سال آینده نمیتوانید به آنها دست پیدا کنید، بیخیالش بشین بهتره! تیترشون اینه:

– زبان انگلیسی: تمام دانشکده های دندانپزشکی آمریکا مدرک TOEFL رو قبول دارند. اگه IELTS دارین، حتماً TOEFL رو هم بدین. نمره هدف برای تافل نمره 100 هستش. پس اگه مثلاً نمره شما 98  بود، اگه میخواهین که خیالتون راحت باشه، دوباره امتحان بدین.

– تایپ: تو سیستم آموزشی آمریکا، حتماً سرو کارتون به کامپیوتر میفته. پس بهتره که اگه تایپتون ضعیفه، یک دوره تایپ انگلیسی بردارین. با صرف یک ماه وقت، یک عمر راحتی بدنبال خواهد بود. ولی اگه با تایپ ضعیف اینجا بیاین، بدلیل اینکه همه تقریباً اینجا این مهارت رو دارن، به شما فشار وارد خواهد شد. پس چرا عاقل نکند کاری که باز آرد پشیمانی!

– آشنایی با نرم افزارهای پایه کامپیوتری برای ویرایش، گرافیک، پرزنتیشن: اگه دنبال حداقل ها هستین، دوره نرم افزارهای Word، Ecxel،Powerpoint و Photoshop رو قبل از اینکه مهاجرت کنین، بر دارین.

توجه داشته باشین که هدف از کسب این مهارتها، راحتی خودتونه. اگر این مهارتها رو نداشته باشین، زندگی و پیشرفت بمراتب سخت تر خواهد بود براتون. پس حالا که وقت هست، برنامه ریزی کنین که این مهارتها رو کسب کنین. جز زبان که زمان زیادی میخواد برای اینکه آدم بتونه توش پیشرفت کنه، بقیه رو میشه سریع کسب کرد.

(917) 620-5907

مشکلی که اکثر دندانپزشکانی که به آمریکا مهاجرت میکنند، دارند، اینه که با سیستم آموزشی آمریکا آشنایی کافی ندارند.

در آمریکا حدود ۵۰ دانشکده دندانپزشکی وجود داره (به سایت ADA که لینکش رو گذاشتم مراجعه کنین)  و هر کدوم از این دانشکده ها یک حداقل شرایطی رو برای خودشون گذاشتن که مخصوص خودشونه. تفاوت سیستم ایران و آمریکا هم همینجاست. در ایران وقتی که ما کنکور میدیم یا امتحان تخصص شرکت میکنیم، خیالمون راحته که بر اساس نمره ای که گرفتیم، یک جا قبول میشیم. اما در آمریکا، بخصوص برای ما خارجیها، چنین گارانتی وجود نداره. منظور اینه که هیچ نمره ای، هیچ مهارتی، هیچ مدال یا جایزه ای، هیچ مقاله یا اختراعی، هیچ هنری تضمین نمیکنه که شما حتماً و صد در صد در رشته مورد نظرتون قبول خواهید شد. در آمریکا، بر خلاف ایران، مصاحبه حضوری بخشی از گزینش دانشجوست. بذارین یک توضیح کلی از سیستم گزینش دانشجوی اینجا بهتون بدم:

ثبت نام متقاضیان اکثر دوره های آموزشی در هر سال، از حدود مارچ هر سال شروع میشه. یعنی اگه شما برای مهاجرت برنامه ریزی میکنین، طوری برنامه ریزی کنین که قبل از اول مارچ، تمام مدارکتون رو آماده کرده باشین (ریز مدارک رو براتون جداگانه شرح خواهم داد). متقاضیان مدارکشون رو برای دوره آموزشی مورد نظرشون ارسال میکنن. معمولاً مدارک توسط منشی بخش گزینش دریافت میشه و معمولاً منشی بر اساس معیارهایی که کمیته گزینش براش تعیین کردن، داوطلبان رو تقسیم بندی میکنه. دلیل اصلی که میتونه باعث حذف پرونده متقاضی در این مرحله بشه، ناقص بودن مدارکه. حواستون به آخرین تاریخی که میتونین مدارک رو ارسال کنین، باشه. سعی کنین که اقدام کردن رو در اولین روزهایی که ثبت نام شروع میشه، انجام بدین و تحت هیچ شرایطی به روزهای آخر واگذار نکنین که هزار و یک مشکل براتون پیش خواهد آمد. اینجا شوخی ندارن، تخفیف نمیدن و اصلا هم براشون مهم نیست که پرونده شما حذف بشه، پس قدر خودتون رو بدونین. تمیز و شکیل بودن پرونده ای که برای کمیته گزینش ارسال میکنین همون قدر مهمه که نمره امتحان بورد یا معدل کل شما. خیلی ها متأسفانه این بخش رو جدی نمیگیرن و براحتی شانس خودشون رو از دست میدن.

مدارک همه باید تایپ شده باشه. تا میتونین هنر بخرج بدین. اگه پرینت رنگی دارین، فرم رو با رنگ آبی تیره پر کنین تا با رنگ سیاه. بالای فرمها روی یک استیکر رنگی، اسم خودتون رو بنویسین تا فرماتون گم نشن. توجه داشته باشین که منشی گروه یک آدمه و براحتی میتونه اشتباه کنه. شما با این تغییرات ساده، شانس رو پایین میارین. پس خیلی جدی این پروسه رو در طول راه دنبال کنین. نکته دیگه که بذارین همین جا اشاره کنم اینه که حتماً پیگیری کنین که مدارکتون دریافت شده. چه تلفنی و چه از طریق ایمیل، با منشی مربوطه تماس بگیرین و تأیید بگیرین که مدارک شما کمال و تمام دریافت شده. بعضی دانشکده ها به شما اطلاع میدهند که فلان مدرک نقصی داره، ولی بعضی هم این کار رو نمیکنن و اگه بهر دلیلی، مدارک شما ناقص به دستشون رسیده باشه، بدون اینکه به شما اطلاع بدن، شما رو حذف میکنن و بعد نامه میدن که سال دیگه اقدام کنین!!

بعد از اینکه مدارک کامل شما دریافت شد و شما تأییدیه مورد نظر رو گرفتین، باید منتظر باشین تا شما رو برای مصاحبه خبر کنن. در این مرحله، کمیته گزینش که ممکنه بعضی وقتها این مسئولیت رو هم منشی گروه بر عهده داشته باشه، پرونده های کامل رو بررسی کلی میکنن. در این بررسی کلی، معمولاً داشتند حداقلهایی مثل بورد قسمت اول و دوم، نمره تافل، نمره معدل دانشجو و رزومه کاری، تحقیقاتی یا هنریش بررسی کلی میشه و بعد ۲، ۳ یا ۴ برابر ظرفیت پذیرش دوره، دانشجوها برای مصاحبه دعوت میشن. البته موارد بررسی شده ای که گفتم بیشتر برای دوره های تکمیلی مد نظر کمیته گزینشه. دوره های تخصصی ممکنه موارد دیگه ای رو هم مد نظر قرار بدن که بسته به دوره فرق میکنه!

حالا اصل صحبت من اینجاست و اصل تفاوت ایران و آمریکا اینجاست. شما ممکنه بگی که نمره تافل من ۱۰۰ نیست، ولی ۹۸ که هست، پس فرقی نمیکنه. یا اینکه بگی نمره معدلم در تبدیل شده سه و بیست و پنج صدم، در حالیکه فلانی با نمره دو و نیم قبول شده. توجه کنین که ممکنه که نمره ۹۸ با ۱۰۰ فرقی از نظر سواد زبان انگلیسی برای شما نکنه، ولی در این مرحله از گزینش، همین اختلاف دو نمره میتونه باعث حذف شما بشه. کل قضیه اینه که شما باید خودت رو به کمیته گزینش بفروشی. هر چی بیشتر و گرونتر بفروشی، بهتره. نمره ۹۸ قیمت تو رو خیلی میاره پایین، ولی نمره ۱۰۰ هم باعث نمیشه که خودت رو گرون بفروشی. ولی اگه نمره ۱۱۸ از کل ۱۲۰ در تافل اینترنتی رو بذاری جلوشون، کلی قیمتت میره بالا. یا نمره معدل دو و نیم قیمتتو میاره پایین و نمره سه و بیست و پنج خوبه، ولی اگه نمرت بشه سه و نود، کلی قیمتت میره بالا. حالا اگه شما تافلت هست ۹۸، بوردهای قسمت اول و دوم آمریکا رو هم پاس کردی، ولی معدلت هم چنگی به دل نمیزنه و داری اقدام میکنی برای دوره های تکمیلی، شانست کمه و شاید با هزار اما و اگر بری تو. اما اگه تافلت ۱۰۰، بوردها رو دادیو و معدلت هم ۱۶-۱۷ هستش و رزومه قوی داری، میشه مطمئن بود که یک جا قبول میشی، حالا شاید UCLA یا UCSF، نه، ولی بالاخره یه سوراخ دعایی پیدا میکنی که بری تو.

خیلی ها به من زنگ میزنن و میگن که من تافلم 95 هستش. من میگم حتماً دوباره امتحان بده. اینقدر امتحان بده تا بیاد بالای 100. چون براحتی کلی میره رو قیمتت. نه اینکه چون حالا 95 آوردی، حتماً قبول نمیشی. اینجوری نیست. ولی احتمال قبولیت میاد پایین و خیلی دانشکده ها هم اصلا نمیتونی اقدام کنی براشون، چون صد رو لازم دارن. همه چیز سر احتمالاته. هیچ چیز قطعی نیست. زمانی که بورد نمره ای بود، دیدیم نمره بورد 99 که بخاطر تافل یک کم زیر حد نصاب 100 تا دقیقه 90 پشت خط مونده بود. این رو میتونین از تمام دوستام که الان یا وارد شدن یا پشت در موندن بپرسین که این نمرات چقدر میتونن بدرتون بخورن یا اینکه بضررتون تموم بشن.

تمام تلاش شما در این دوره ای که برای مهاجرت برنامه ریزی میکنین باید این باشه که وقتی زمان ثبت نام برای دوره های مورد نظرتون رسید، اولاً تمام مدارکتون کامل باشه و ثانیاً اونقدر تو این مدت برای خودتون امتیاز جمع کرده باشین که ارزش شما رو خیلی ببره بالا و هیچ بهانه ای هم دست کمیته گزینش ندین که باعث رد پرونده شما بشه.

خوب، ان شالله که مدارکتون کامل بوده و پروندتون از فیلتر اول گزینش گذشته و اونقدر ستاره داره که به مصاحبه دعوتتون میکنن. حالا از اینجا ببعدش باز یه داستان دیگست. دیگه اون ستاره ها و امتیازات نقش آنچنانی تو گزینش شما ایفا نمیکنن. حالا یک رقابت تنگاتنگ و تک به تک با بقیه متقاضیان دارین که باید سعی کنین توش برنده بشین.  اگه اجازه بدین موضوع مصاحبه رو جداگانه توضیح بدم.